Orde van Dienst van 19 juli in de Noorderkerk te Nieuw - Amsterdam

Orde van Dienst

Zomerdienst ‘Kerken met Vaart’
19 juli 2026
Noorderkerk
 
‘Een zaaier ging uit om te zaaien…’
 
Welkom
 
Ontsteken van de kaarsen
 
Lied 37 (Sytze de Vries, ‘Op vleugels’), wijs: ‘God roept ons..’
 
Wij scholen samen rond het Woord
dat ons van God verhaalt.
De Geest schrijft het met vuur en vaart
in onze eigen taal.
Wij leven van dit gouden Woord
dat nieuwe wegen wijst.
Het biedt aan ieder onderdak
die naar Gods toekomst reist.
 
Wij vieren hoe zijn eerste Woord
ons met elkaar verbindt;
te zingen van zijn liefde maakt
ons tot zijn huisgezin.
Wie door zijn Adem wordt bezield
gaat nooit de weg alleen;
wij raken aan elkaar gehecht
over de grenzen heen.
 
Votum en groet
 
Want niet de grond waarop wij staan,
noch bloed maakt ons verwant,
alleen het onderweg zijn naar
dat verre vaderland.
Maar hier mag de oase zijn
waar wij worden gelaafd:
wat ons beloofd is heeft voorgoed
het reizen licht gemaakt.
 
Introductie
 
Gebed voor de nood van deze wereld
 
Lied 993 ‘Samen op de aarde’, 1 en 2
 
Samen op de aarde,
dat beloofde land,
God zal ons bewaren,
want Hij houdt in stand
 
wat Hij heeft geschapen
met zijn hand, zijn woord.
Hij zal niet verlaten
wat Hem toebehoort.
 
Gebed om de Geest
 
Kindermoment

 
Marcus 4 : 1 t/m 20
Gelijkenissen over het koninkrijk van God
[1] Weer ging Hij naar het meer om de mensen te onderwijzen; er kwam een enorme menigte om Hem heen staan. Daarom ging Hij in de boot op het meer zitten, terwijl de menigte op de oever bleef staan. [2] Hij onderwees hen en sprak hen toe in allerlei gelijkenissen. Hij zei: [3] ‘Luister. Een zaaier ging eropuit om te zaaien. [4] Tijdens het zaaien viel een deel van het zaad op de weg, en de vogels kwamen en aten het op. [5] Een ander deel viel op rotsachtige grond, waar maar weinig aarde was, en het schoot meteen op omdat het niet diep in de grond kon doordringen; [6] en toen de zon opkwam verschroeide het, en doordat het geen wortel had droogde het uit. [7] Weer een ander deel viel tussen de distels, en de distels schoten op en verstikten het en het bracht geen vruchten voort. [8] Maar er was ook zaad dat in goede grond viel en wel vruchten voortbracht: het schoot op en groeide en droeg vrucht, dertig-, zestig- en honderdvoudig.’ [9] En Hij zei: ‘Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren!’
[10] Toen Hij weer alleen was met zijn volgelingen en met de twaalf leerlingen, stelden ze Hem vragen over de gelijkenissen. [11] Hij zei tegen hen: ‘Aan jullie is het geheim van het koninkrijk van God onthuld; maar zij die buiten staan, krijgen alles te horen in gelijkenissen..[12] “opdat ze scherp zien, maar geen inzicht hebben, opdat ze goed horen, maar niets begrijpen, anders zouden ze tot inkeer komen en vergeving krijgen.”’
[13] Hij zei tegen hen: ‘Begrijpen jullie deze gelijkenis niet? Hoe zullen jullie alle andere gelijkenissen dan begrijpen? [14] De zaaier zaait het woord. [15] Sommigen zijn als het zaad dat op de weg valt: het woord wordt wel gezaaid, maar wanneer ze het gehoord hebben, komt meteen Satan om het woord weg te graaien dat in hen gezaaid is. [16] Anderen zijn als het zaad dat op rotsachtige grond is gezaaid: wanneer zij het woord gehoord hebben, nemen ze het meteen met vreugde aan. [17] Maar doordat het geen wortel schiet in hen, is dat van korte duur. Worden ze vanwege het woord verdrukt of vervolgd, dan komen ze meteen ten val. [18] Weer anderen zijn als het zaad dat tussen de distels is gezaaid: ze hebben het woord wel gehoord, [19] maar de zorgen om het dagelijks bestaan en de verleiding van de rijkdom en hun verlangens naar allerlei andere dingen komen ertussen en verstikken het woord, zodat het zonder vrucht blijft. [20] Maar er zijn ook mensen die zijn als het zaad dat op goede grond is gezaaid: zij horen het woord en aanvaarden het en dragen vrucht, sommigen dertig-, anderen zestig- en weer anderen honderdvoudig.’
 
Zingen: ‘Tot aan de oogst’ (wijs: ‘O Jezus hoe vertrouwd en goed’, Lied 512)
 
1. De Zaaier strooit het goede zaad
royaal de wereld rond.
In stilte zaait de vijand kwaad;
zijn gif doortrekt de grond.
 
2. De halmen van Gods koninkrijk
beloven levend brood.
Het onkruid woekert tegelijk:
naast koren groeit de dood.
 
3. De dienaars hopen ondoordacht
op redding door de zeis.
De Zaaier waarschuwt ernstig: ‘wacht,
het graan betaalt de prijs!’
 
4. ‘Verdraag dat onkruid nog een tijd,
tot aan het laatste uur.
Wanneer mijn oordeel alles scheidt,
gaat onrecht in het vuur.’
 
5. De Zaaier brengt het rijpe graan
zijn rijk van vrede in.
Daar mag het in Gods zonlicht staan;
een stralend nieuw begin!
 
Overweging
 
Stilte
 
Orgelspel
 
Kinderen komen terug uit de kindernevendienst
 
Gaven
 
Gebeden
 
Stil gebed
 
Gezamenlijk gebeden Onze Vader
 
Onze Vader die in de hemel zijt,
Uw naam worde geheiligd.
Uw koninkrijk kome.
Uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op de aarde.
Geef ons heden ons dagelijks brood.
En vergeef ons onze schulden
gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren.
En leid ons niet in verzoeking,
maar verlos ons van de boze.
Want van U is het koninkrijk
en de kracht en de heerlijkheid
in eeuwigheid. Amen.
 
Lied: 823: ‘Gij hebt,  o Vader van het leven’, 1 en 4
 
Gij hebt, o Vader van het leven,
de aarde aan de mens gegeven,
het land, de zee is zijn domein.
Gij hebt hem aan het woord doen komen
om tussen werkelijkheid en dromen
getuige van uw Geest te zijn.
 
Door een geheimenis omsloten,
door alle dingen uitgestoten,
gaat hij op alle dingen in.
Alleen uw woord geeft aan zijn falen,
zijn rustloos zoeken en verdwalen
een onuitsprekelijke zin.
 
Zegen
 
Lied 823: 5
 
O God, wij bouwen als ontheemden,
wij wonen en wij blijven vreemden,
bestemd voor hoger burgerrecht.
Wil ons, o koning der getijden,
een woning in de stad bereiden
waar Gij het fundament van legt.